ABSTRACT Over the past 50 years since the first research in the field of urban development implementation plans, there has been a noticeable absence of a comprehensive literature review on this topic in the global arena. This article provides a textual analysis related to the subject of urban development implementation plans, to identify important and recurring themes alongside analyzing the relationships between authors, journals, and countries in this field. Along with the bibliographic analysis, documents related to the field of urban development implementation plans were reviewed to identify influential indicators in their implementation. To this end, 456 scientific articles were extracted from the Scopus scientific database as of October 28th, 2022, and analyzed using scientometric software. These analyses include examining author keywords, country co-authorships, journal bibliographic coupling, and author co-citations. In this study, 74 final indicators were identified as the most recurrent indicators in this field. The bibliographic analysis also produced several noteworthy results. The United States is the most active country in this field, with a link strength of 40 and 176 articles. Berke, P. is the most influential author in this field, with a link strength of 1623 and 99 citations. Among the journals examined, "Land Use Policy" has the highest bibliographic coupling strength of 84, and the "Journal of the American Planning Association" has the highest number of documents related to this field, with 22 documents; finally, among the identified. Extended Abstract Introduction The implementation of urban development projects has been a neglected topic in public policy research, despite its critical importance in ensuring the success of such projects. While there have been numerous studies on the factors that contribute to the success or failure of policy implementation, there has been a lack of systematic reviews on the subject of implementation as a whole. This study aims to address this gap in knowledge by providing a comprehensive overview of the implementation process of urban development projects. This study aims to address this gap in knowledge by providing a comprehensive overview of the implementation process of urban development projects. The study begins by collecting and categorizing existing research in the field, focusing on three main questions: -What are the key indicators for successful implementation? -What are urban journals and articles' current trends and performance? -How do countries and researchers collaborate in this area? The study also examines the relationships between authors, publishers, and different types of documents through bibliographic analysis. Ultimately, this study highlights the need for further research and a more structured approach to understanding the implementation process of urban development projects.   Methodology This study examined the literature related to implementation and evaluation plans in urban and land use planning. The authors used the Scopus database to extract and collect data, focusing on combining the keywords "implementation-plan" and "evaluation-plan" in the keywords, abstracts, and titles. Initially, 621 studies were extracted, but 456 articles were selected as the final database after filtering out non-article documents. The authors observed a general upward trend for studies from 1968 to 2022, with a significant increase in the slope of the trend from 2007. However, a slight decrease in studies was observed in 2021 and 2022, possibly due to the global pandemic and the emergence of new related topics. The authors used a four-stage process to analyze the bibliographic subject of the study, including simultaneous occurrence analysis, co-authorship analysis, bibliographic coupling analysis, co-citation analysis, content analysis, and thematic analysis. The authors identified the selected articles' research objectives, methodologies, findings, and main themes and sub-themes. Overall, this study provides a comprehensive analysis of the literature on implementation and evaluation plans in urban and land use planning.   Results and discussion This research aims to comprehensively analyze the implementation and execution of urban development plans using bibliometrics and systematic analysis. The study considers evaluation as a crucial part of the implementation process and seeks to answer three fundamental questions. Firstly, it identifies effective indicators of implementation and execution globally. Secondly, it examines the trends and performances of new articles and urban journals. Thirdly, it investigates the pattern of cooperation among countries and researchers. The study identifies 74 general indicators that significantly impact the implementation process of urban plans. The results show that "performance evaluation," "effectiveness," "land use," "zonation," "participation," "program quality," and "implementation program" are critical indicators in this area. The study also highlights the importance of evaluation in the discussion of program implementation and its separability from the implementation process. Using the scientometric software VOSviewer, the study analyzed 68 keywords related to the bibliographic topic. "Program evaluation" obtained the first place, followed by "Program implementation" and "Program quality." The co-authorship analysis based on author items revealed that Berke, P. has the highest number of citations and link strength. Additionally, the study found that 72 countries have research in this field, with 22 countries having at least 5 citations that were clustered into 5 clusters by the software. The "land use policy" journal had the highest link strength, and the "Journal of the American planning association" had the highest number of documents related to this field. In conclusion, the study provides valuable insights for policymakers and researchers interested in urban development planning. It comprehensively examines the implementation and execution of urban development plans, identifies effective indicators, and investigates the pattern of cooperation among countries and researchers. The study highlights the importance of evaluation in the implementation process and its separability from the implementation process.   Conclusion The main goal of this research was to fill the gap in research on the implementation and execution of urban development projects in the field, as no systematic review of the topic has been conducted from a global perspective since the first research in this field about half a century ago. Only in some studies, such as those by Talen (1996), Oliveira & Pinho (2010), Rudolf & Grădinaru (2017), has the evaluation of implementation been systematically reviewed, or the systematic review of experiences in a specific urban area, such as the review of various experiences in the Beijing urban area (Chu, 2020). In this research, with the comprehensive approach that the evaluation of implementation is an integral part of the overall process of implementing and executing urban development projects, this process has been examined from the perspective of bibliometrics and systematic analysis of this field. The main difference of this research, which makes it completely new, is firstly having a comprehensive approach to the implementation field, where program evaluation is only an important part of its structure, and secondly, using the scientometric software VOSviewer for the first time in this field. In essence, the conclusive outcomes of this investigation were entirely novel and exhibited some partial congruences with antecedent studies in the domain of appraising and discerning indicators. Significantly, this research has conferred a systematic appraisal of the literature concerning the urban implementation and execution of projects, which is an unprecedented contribution. It should be acknowledged that this is an initial survey of data intended to offer a comprehensive outlook on this scholarly field, and thus it is subject to certain limitations, such as its confinement to the Scopus database. As such, it is recommended that future research endeavors encompass an analysis of additional databases and undertake comparative evaluations of the results. Funding There is no funding support.   Authors’ Contribution Authors contributed equally to the conceptualization and writing of the article. All of the authors approved thecontent of the manuscript and agreed on all aspects of the work declaration of competing interest none. Conflict of Interest Authors declared no conflict of interest.   Acknowledgments  We are grateful to all the scientific consultants of this paper.

ABSTRACT With the expansion of inefficient tissues, "Urban regeneration" has been objectified as a solution for developing cities in different physical, social and economic dimensions. Despite the development of the guidelines for urban regeneration projects, these projects in Iran still have challenges in the stage of realization and implementation. This article aims to identify the "challenges and causes of non-realization of urban regeneration projects in Iran" and analyse the research conducted in this field with a qualitative approach. For this purpose, a meta-analysis of 23 articles in the field of problems of urban regeneration projects in Iran was carried out. The challenges raised in the AtlasTI software were extracted with the help of open and axial coding. In the following, 100 codes were determined in the form of 10 groups or general categories. In the end, the obstacles to the realization of urban regeneration projects in Iran were given. According to the obtained results, the weak presence of non-governmental organizations, the problems of preparing plans, institutional and management problems, and the weakness of participation are the four most important and frequent challenges in the research related to the realization of urban regeneration projects in Iran Extended Abstract Introduction The trend of urban population growth and the expansion of inefficient urban fabrics along with the increasing immigrant population to the cities makes the planners think of filling the existing urban fabrics with excessive density and land use change, instead of the city horizontal development with regard to the urban sustainable development prism. Poor housing, low per capita services, lack of necessary infrastructure, low quality of life, economic stagnation and functional inefficiency, unorganized physical-spatial structure, high vulnerability to earthquakes, loss of social status, and various social problems exemplify the typical challenges of such deteriorated areas. Deterioration of the urban fabric has prompted the emergence of various urban development policies among which regeneration as an overarching approach characterized by its economic, social, environmental, physical, ecological dimensions and components including quality of life, justice, revitalization and participation. This concept, as an urban development policy, has been defined and applied in the vulnerable and deteriorated areas of cities in recent years. Started from physical redevelopment in the Second World War and passing through policies concentrated on social and economic welfare, urban regeneration policies moved towards the participation of local residents and the creation of sustainable places in recent decades. However, taking into consideration the manifestation challenges of urban development plans, in the existing literature, urban regeneration challenges have been less comprehensively investigated. This paper aims to identify the "challenges and causes of lack of urban regeneration plans manifestation in Iran" based on the review and analysis of the research conducted in this field with a qualitative approach in response to this question: "What are the challenges and obstacles to the manifestation of urban regeneration projects in Iran?”   Methodology This research aims to identify "challenges and obstacles to the manifestation of urban regeneration projects in Iran" through a meta-analysis of the research conducted in this field. Conducting a systematic search in Magiran, comprehensive humanities portal, and Google Scholar databases using the Boolean logic search used the keyword (challenges) AND key phrases (‘manifestation of plans’ AND ‘urban regeneration in Iran’) resulted in more than 70 Persian papers, 2 English papers, and 2 English theses. The reviewed studies included research and review papers, case study research, and the special issue of urban regeneration policy of Haft Shahr Journal. The geographical scope of the investigated studies covers the historical contexts of Iran, and metropolises such as Tehran, Tabriz, Shiraz, and Isfahan. Reviewing the abstracts, 23 studies were selected among which the research focusing on the different types of regeneration, and evaluation of urban regeneration indicators were excluded from the research process. To conduct meta-analysis after a comprehensive review of each study, open and focused coding of challenges was done through Atlas.ti software (version 8), and the obstacles to the manifestation of the plans were extracted. Coding process continued until the saturation was reached. Finally, the 115 codes obtained was reduced to 100 through integrating similar codes. Then, all the codes were categorized into 10 categories, and a comprehensive model of "challenges of manifestation of urban regeneration projects in Iran" was presented.   Results and discussion Based on the conducted review, the recognized problems with emphasis on the different aspects of urban regeneration projects are: 1) Weak presence of non-governmental organizations (18 codes); 2) Problems of preparing plans (17 codes); 3) Institutional and managerial problems (14 codes); 4) Weakness of participation (13 codes); 5) Duration and financial problems of urban regeneration plans (10 codes); 6) Problems of urban regeneration plans process (8 codes); 7) loss of identity of fabrics in the preparation of the plan (6 codes); 8) Lack of context-oriented approach (7 codes); 9) inefficient evaluation of plans (4 codes); 10) lack of social and specialized training for citizens and officials (3 codes). The lack of endogenous theory and insufficient knowledge of the environment and residents obstacle the manifestation of urban regeneration plans. Despite pretending the use of non-governmental organizations, the relevant law weaknesses, and the lack of belief in the effectiveness of it has led to disregard of the participation of non-governmental organizations in practice in the process of preparing and implementing development plans resulting in an inadequate context for manifestation of urban regeneration plans. In addition, the government supervision on NGO’s in the way of achieving independence has also caused limitations for their interplay. In terms of the issues in the preparation of plans, more emphasis on the physical and economic dimensions and the purely physical view, and the lack of attention to the social and cultural consequences, along with the loss of the community identity, are the factors of the failure of the plans to achieve the expected results. The lack of coordination between programs and multiple decision-makers led to the institutional confrontation instead of interaction. In this regard, the necessity of an integrated and comprehensive approach to urban regeneration has been acknowledged in the reviewed studies. NGO’s can play an effective role in communicating with citizens, educating citizens and informing them. It is also necessary to have the participation of the private sector and other organizations involved in the field of urban development in addition to public participation in all steps of preparation, implementation and occupation of projects and development plans. In the absence of a context-oriented approach in the preparation and implementation of urban regeneration plans in Iran with blind imitation of western models and the existence of limited urban infrastructure, following consequences are inevitable: uncertainty in terms of time, cost and site preparation before the implementation of the plan; lack of definition of urban regeneration plans in the different scales, neighborhood, region and city; and the uncertainty of the relationship between these plans and other urban development plans. As such in the current inadequate conditions driving the process of preparing plans, the possibility of implementing new policies and plans, is low and the implemented plans like many other urban development plans in Iran, are inefficient in the absence of the post occupancy evaluation.   Conclusion Based on the results, four priority challenges in the manifestation of urban regeneration plans in Iran include; the weak presence of non-governmental organizations, the problems of preparing plans, institutional and managerial issues, and the weakness of participation. "The weak presence of non-governmental organizations" has been mentioned as the first challenge in most reviewed studies (Ahmadifar et al., 2014). Regarding the "participation of citizens" even though in the set of laws and regulations of sustainable urban regeneration, promotion of citizenship culture, participation, and cooperation of local institutions are highlighted, the residents are not welcomed in practice. On the other hand, the lack of people's participation in the preparation and implementation of plans has made any urban regeneration actions fail or achieve to its partial goals. In this regard, the results of the previous comparative comparisons have shown that the lack of laws and regulations supporting participation in various fields is of the key factors (Nourian and Ariana, 2011, Shafie Dastjerdi and Sadeghi, 2016). The problems of preparing plans, institutional and managerial issues, ranked as the third and fourth issues in this study, have been emphasized in previous studies as well (Kalantari Khalil Abad et al., Pakro and Sattarzadeh, 2014, Izadi et al., 2019). Therefore, prioritizing the challenges raised by experts and determining operational strategies to solve them are issues that can be addressed in future studies.   Keywords Urban regeneration plans, manifestation, meta-analysis   Funding There is no funding support.   Authors’ Contribution All of the authors approved the content of the manuscript and agreed on all aspects of the work.   Conflict of Interest Authors declared no conflict of interest.

گفتمان ناکارآمدی و ناکامی طرح های جامع شهری ایران و مقاومت نهاد های مسیول در اصلاح شیوه های جاری، ضرورت زمینه یابی ناکارایی ها را برجسته کرده و پژوهش با پرسش ریشه انتقادات و ناکارایی های مطرح شده در کجاست؟ آغاز شد. این پژوهش از نوع کیفی با جنبه ی اکتشافی است که به روش داده بنیاد مدل استراوسی، داده یابی اسنادی (70 نوشته ی علمی پژوهشی) و مصاحبه ی هدفمند (20 نفر خبره) در قالب کدگذاری باز، محوری و گزینشی فراهم و برآیندپژوهش با «ارزیابی به کمک پرسش های کرسول» به تایید مشارکت کنندگان رسید. هدف پژوهش روشن کردن زمینه سازهای ناکارایی طرح های جامع شهری است و یافته های پژوهش که به ترتیب اهمیت در 10 زمینه ی «ساختار کلان برنامه ریزی شهری ایران» ساختارهای «سیاسی»، «حقوقی و قوانین»، «اداری و تشکیلاتی»، «تصمیم گیری»، «برنامه ریزی شهری»، «راهبری»، «قدرت»، «ارزیابی» و «پایش و دیده بانی» در چارچوب «ساختارهای برنامه ریزی شهری ایران» مقوله بندی شد، نشان داد که مهم ترین زمینه سازهای ناکارایی به ترتیب هر ساختار «نبود زبان مشترک برنامه ریزی»، «ضعف در سیاست سازی و سیاست گذاری»، «نبود ساختار حقوقی یکپارچه»، «ساختار سازمانی نامتناسب»، «نظام تصمیم گیری متمرکز»، «الگوی برنامه ریزی جامع سازگار نشده»، «ناسازگاری سامانه ی راهبری»، «دخالت نابجای عناصر قدرت»، «نبود ساختار ارزیابی» و «ناکارآمدی ساختار پایش و دیدبانی» است و کاربست شیوه و الگوی برنامه ریزی کنونی که با محیط برنامه ریزی ایران، ناسازگاری دارد نیز پیامد آن است.

مقدمه بهبود وضعیت فضایی-کالبدی شهرها انجام مطالعات و تهیه طرح های توسعه شهری است. برای این منظور بررسی «چارچوب نظری و محتوایی» طرح های شهری در ایران که وسیله قانونی و اجرایی تعادل بخشی و توسعه فضاهای شهری است، ضروری است. این مقاله با بهره گیری از روش کیفی و شیوه تحلیل محتوا (اسنادی) نشان می دهد طرح های توسعه شهری در ایران بر اساس روش شناسی پوزیتیویستی (اثبات گرایی) تهیه می شوند. الگوی سنتی تهیه طرح در این روش شناسی، الگوی جامع-تفصیلی است. این الگو یک مدل خطی است که از شناخت شروع شده و بعد از انجام استنتاج به ارائه طرح ختم می شود. در این الگو، وضعیت کالبدی و کاربری زمین در شهرها در قالب نقشه هایی به صورت کامل و قطعی تصویر و پیشنهاد می شود. طرح های تهیه شده با این روش عمدتا تحقق نیافته و لذا در این خصوص باید مطالعات لازم انجام تا ضمن شناخت آسیب های این روش شناسی، تغییرات لازم برای رفع آسیب ها و افزایش تحقق پذیری طرح های توسعه شهری ایجاد شود. رویکرد پیشنهادی این مقاله در رابطه با نحوه تهیه طرح های توسعه شهری، تلفیقی از رویکردهای شناخته شده و پیشنهادی و مبتنی بر طراحی دقیق شبکه معابر شهری، جانمایی قطعی کاربری های فضای سبز و آموزشی با عملکرد محله ای، پهنه بندی سایر کاربری ها به ویژه با عملکرد فرامحله ای، و تهیه طرح های موضعی و موضوعی به ترتیب برای بافت های ویژه و موضوعات خاص و یا نیازمند جامع نگری است.

مقدمه و هدف پژوهش: هدف: هویت و برند از مهم ترین و راهبردی ترین مباحث مدیریت و توسعه شهری است. هدف این پژوهش، شناسایی و تحلیل جهت گیری های هویتی و برندسازی شهر تهران است. روش پژوهش: این پژوهش از نظر هدف از نوع پژوهش های کاربردی، از نظر نوع داده از نوع پژوهش های کیفی و از نظر روش از نوع پژوهش های توصیفی-تحلیلی است. برای جمع آوری اطلاعات این پژوهش از روش مطالعات کتابخانه ای استفاده شد. از طرح راهبردی-ساختاری شهر تهران (1386)، سند چشم انداز و جهت گیری های راهبردی تهران در افق 1404 و برنامه پنجساله سوم شهرداری تهران (1402-1398) به عنوان منابع اطلاعات این پژوهش استفاده گردید. از روش تحلیل مضمون به عنوان یکی از روش های پژوهش کیفی برای مطالعه این منابع استفاده شد. یافته ها: بر اساس یافته های این پژوهش، جهت گیری های کلان هویتی و برندسازی شهری تهران بر ابعاد مختلف طبیعی، اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، اقتصادی، حقوقی و کالبدی با غلبه فرهنگ و نمادهای ایرانی-اسلامی مبتنی هستند. نتیجهگیری: تحقق جهت گیری های هویتی و برندسازی شهری تهران به رویکردهای توسعه و وضعیت دیپلماسی و روابط بین المللی کشور از یکسو و منابع، ظرفیت ها و انطباق برنامه های اجرایی مدیریت شهری تهران با آن ها از سوی دیگر بستگی دارد. همچنین، برنامه های توسعه شهری تهران در زمینه هویت و برندسازی آن، با سازگارسازی مکانیکی دوگانه سنت و مدرن مواجه می باشند.

طی دهه چهل و پنجاه میلادی، روشهای برنامه ریزی سنتی (از کل به جزء)، در عمل توانایی حل مشکلات جامعه شهری را از طریق تهیه، اجرا و ارزیابی طرحهای توسعه از دست داد و از سوی دیگر اعتماد عمومی نیز نسبت به کارآیی این طرحها سلب شد. مردم خواستار پارادایم جدیدی در راستای کارآمدی، مشارکتی بودن، انعطاف پذیری و مردمی بودن طرحها شدند. برای پاسخگویی به این واکنشها، برنامهریزی مشارکتی شکل گرفت. اساس روشهای مشارکتی مبنی بر تبدیل خواسته به هدف و هدف به عمل است. هدف از این پژوهش بررسی و تبدیل روندها، روشها و ابزارهای مشارکت شهروندان در تهیه طرحهای توسعه شهری است. سؤالات این تحقیق، عبارت است از اینکه، روشهای مشارکت شهروندان در تهیه طرحهای توسعه شهری کدام است؟ آیا تکنیکهای خاص و منحصر به فردی برای حصول به اولویت بندی و ایجاد ارتباط آسانتر از ظرفیتهای بیشتری برخوردار است؟ روش تحقیق در این پژوهش "توصیفی" است. بهترین روش مشارکتی آن است که طرحها با اهداف، ارزشها و قابلیتهای جوامع هماهنگ باشند. یافته های پژوهش بیانگر آن است که برنامه ریزی در سطح واحدهای همسایگی مناسبتر از سایر روشهاست، زیرا بر دو هدف عمده تاکید دارد: 1- نزدیکتر کردن سازمانهای محلی به مردم 2- تنظیم عملکردهای شهری با نیازهای حوزه های خاص. در این مقاله، به بررسی هر یک از این متغیرها پرداخته می شود.

رویکردی برنامه ریزی طراحی محور به عنوان رویکردی نوین در تهیه طرح های توسعه شهری در آستانه  قرن بیست و یک وارد ادبیات شهرسازی دنیا گردیده است. این رویکرد سعی در برقراری تعامل بین نظام های برنامه ریزی شهری و طراحی شهری دارد و از الگوی ارتباط جمعی و منفک میان این دو را نقد می کند. مقاله حاضر پس از مرور ادبیات شهرسازی که عمدتا مبتنی بر جستجوی خاستگاه و چرایی پدید آمدن این رویکرد می باشد، به بسط و تبین اصول و ویژگی های این رویکرد می پردازد. برنامه ریزی طراحی محور به عنوان رویکردی که به شهر به عنوان محیطی یکپارچه می نگرد، می تواند در ارتقا کیفیت محیط شهری از طریق تغییر در روند تهیه طرح های توسعه شهری موثر باشد. از طرفی نظام نوین برنامه ریزی انگلستان به عنوان نظام که این دیدگاه در تحول آن ایفای نقش کرده است یکی از موضوعات مقاله حاضر می باشد. تاثیر این رویکرد در نظام برنامه ریزی شهری انگلستان تا بدانجا انجامید که توجه به پارامترهای کیفیت محیط شهری در طرح های توسعه شهری نهادینه گشت. این تاثیر در تمامی سطوح طرح های توسعه شهری می تواند وجود داشته باشد و تاثیر آن از کلان تا خرد پر رنگ تر شود. در نهایت این مقاله توصیه هایی برای ورود این رویکرد به نظام برنامه ریزی ایران را شامل می شود.

1زمینه و هدف: تغییرات اقلیمی مانند سیل و خشکسالی و افزایش شهرنشینی و زیرساخت های ضعیف، چالش های بزرگی در مدیریت شهرها ایجاد کرده و آسیب پذیری را در ابعاد مختلف محقق می کند. اگرچه چهار دهه از تهیه و اجرای طرح های شهری می گذرد اما در عمل موفقیت چندانی حاصل نشده است؛ در این راستا پژوهش حاضر با ارائه الگو جهت تاب آور کردن طرح های توسعه محلی، شهری و منطقه ای انجام شده است. روش : این پژوهش با بررسی شاخص های تاب آوری، عوامل و راهکارهای کاهش تلفات سیل را با روش دلفی و نظر 16 نفر از متخصصان، شناسایی کرده و در برنامه های توسعه محلی، شهری و منطقه ای گنجانده و در نهایت به مدل پیشنهادی رسیده است که تاب آوری را برای طرح های توسعه در اولویت قرار می دهد. یافته ها: تغییرات آب و هوا، کارابری اراضی و رعایت حریم رود و مشارکت به عنوان شاخص های مهم در پژوهش شناسایی شده است. هم چنین، انصاف، بهره وری، خلاقیت، سازماندهی، سازگاری، چابکی، همکاری، اتصال، استقلال، ظرفیت پیش بینی، تنوع، افزونگی، ظرفیت هماهنگی ، منابع ، انعطاف پذیری، ثبات، نیرومندی با چهار بعد تاب آوری شهری، برای نشان دادن رابطه بین توانایی ها و ویژگی های تاب آوری یک شهر است. نتیجه گیری: لزوم تهیه برنامه مراقبت و نگهداری از زیرساخت های موجود با فازهای زمان بندی مشخص، ایجاد ارتباط بین سازمانی دستگاه ها و سازمان های مختلف برای همکاری و تعامل چندجانبه در برنامه تأسیسات حفاظتی شهرها، نظارت بر حسن اجرای قوانین مربوط به حرایم استحفاظی و تاکید بر مشارکت های مردمی، از الزامات برنامه ریزی طرح های توسعه با رویکرد تاب آوری است.

مناطق شهری به عنوان سیستم های انسانی _ محیطی، برای پایداری و رفاه به اکوسیستم (بوم­نظام) های طبیعی متکی هستند. از این رو گنجاندن خدمات بوم­نظام در برنامه­ریزی برای ارتقای توسعه پایدار شهری ضروری است. اراک شهری صنعتی با تعدد بحران­های محیط­زیستی همچنان براساس سیستم برنامه­ریزی جامع در قالب طرح­های جامع و تفصیلی مدیریت می­شود که نیازمند رویکردی مبتنی بر بوم­شناسی در زمینه توسعه شهری است. با وجود علاقه فزاینده به مفهوم خدمات بوم­نظام در تحقیقات، شکاف­های دانش قابل­توجهی در مورد ادغام آن در برنامه­ریزی وجود دارد. این مقاله به دنبال پر کردن این شکاف از طریق بررسی کاربرد فعلی و بالقوه خدمات بوم­نظام در برنامه­های توسعه شهری است. برای پاسخگویی به این هدف، از روش تحلیل محتوا با رویکرد جهت­دار (روش قیاسی متکی بر نظریه) استفاده و میزان پرداختن به 19 خدمت بوم­نظام، در سه مؤلفه طرح (پایگاه اطلاعات، چشم انداز/اهداف و اقدامات) در طرح توسعه و عمران شهر اراک بررسی شد. نتایج حاکی از پذیرش مفهوم خدمات بوم­نظام در بخش­هایی از سند توسعه مورد مطالعه بود. با این حال، سند گفته شده فاقد دیدگاه کل­نگر در مورد بوم­شناسی شهری و مزایای آن است. در سه مؤلفه مورد بررسی، 607 بار به صورت ضمنی (312بار- 4/51درصد) و صریح (295بار- 6/48درصد) به این خدمات اشاره شده که بیشترین توجه در مؤلفه پایگاه­داده (358بار- 59درصد) صورت گرفته است. اختلاف امتیاز خدمات فرهنگی (400) با خدمات تأمینی (274)، تنظیمی (198) و حمایتی (30) در این تحلیل می­تواند بیانگر این مطلب باشد که خدمات فرهنگی از شمول بیشتری در مقایسه با سایر خدمات در طرح جامع کلانشهر اراک برخوردار است. عدم پیوستگی در پرداختن به هر یک از خدمات و یا مفاهیم بیان شده در سه مؤلفه نشان می­دهد که ارتباط معناداری بین مطالعات در بخش شناخت و تحلیل، هدف­گذاری و ترسیم چشم­انداز و در آخر ارائه طرح­های پیشنهادی و نگارش ضوابط و مقررات وجود ندارد.